The rules, explained
Κανόνες σούμο για αρχάριους: ο κύκλος, το αλάτι και πώς κερδίζεται στην πραγματικότητα ένας αγώνας
Από τι είναι κατασκευασμένο το dohyo, τι σημαίνει το πέταγμα του αλατιού και πώς τα kimarite — οι νικηφόρες τεχνικές του σούμο — κρίνουν έναν αγώνα που συχνά τελειώνει σε δευτερόλεπτα.
Δες εισιτήρια για το σόου σούμο στην Οσάκα στο GetYourGuide ↗Sumo basics
| Term | What it is |
|---|---|
| Dohyo | Ο κύκλος: ένας υπερυψωμένος πήλινος κύκλος διαμέτρου 4,55 μ., περιφραγμένος με δεμάτια από άχυρο |
| Shikiri-sen | Οι δύο γραμμές εκκίνησης πίσω από τις οποίες σκύβουν οι παλαιστές πριν από την εφόρμηση |
| Shio-maki | Το αλάτι που πετάει ο παλαιστής στον κύκλο, ένα τελετουργικό εξαγνισμού |
| Mawashi | Η ζώνη, μήκους περίπου 9 μέτρων, δεμένη κόμπο στο πίσω μέρος |
| Kimarite | Οι 82 αναγνωρισμένες νικηφόρες τεχνικές από το διοικητικό όργανο του σούμο |
Το dohyo: μικρότερο απ' ό,τι φαίνεται στην οθόνη
Ο ίδιος ο κύκλος είναι μια υπερυψωμένη πλατφόρμα με κύκλο 15 shaku — 4,55 μέτρα, περίπου 14,9 πόδια — σε διάμετρο, οριοθετημένο από δεμάτια από άχυρο ρυζιού που ονομάζονται tawara και συντηρείται από τους βοηθούς του κύκλου γνωστούς ως yobidashi. Είναι ένας πιο στενός χώρος απ' ό,τι τον κάνει να φαίνεται η τηλεόραση, κι αυτός είναι εν μέρει ο λόγος που οι αγώνες είναι γρήγοροι: υπάρχει ελάχιστος χώρος για υποχώρηση.
Οι δύο γραμμές που ξεκινούν κάθε αγώνα
Πριν ξεκινήσει ένας αγώνας, και οι δύο παλαιστές σκύβουν πίσω από δύο κοντές γραμμές που ονομάζονται shikiri-sen και ορμούν μαζί σε ένα συγχρονισμένο ξεκίνημα γνωστό ως tachi-ai. Τίποτα δεν συμβαίνει μέχρι να είναι έτοιμοι και οι δύο παλαιστές — η ίδια η στιγμή, όχι ένα σφύριγμα ή ένα κουδούνι, καθορίζει πότε ξεκινά ο αγώνας.
Γιατί οι παλαιστές πετούν αλάτι
Το ράντισμα με αλάτι που θα δείτε πριν από έναν αγώνα — shio-maki — είναι ένας σιντοϊστικός εξαγνισμός του ρινγκ, όχι μέρος του ίδιου του αγώνα. Είναι ένα από τα πιο ξεκάθαρα οπτικά σημάδια ότι το sumo φέρει γνήσιο τελετουργικό βάρος παράλληλα με το άθλημα.
Το mawashi, και για ποιον σκοπό προορίζεται
Η ζώνη που φοράει ένας παλαιστής — το mawashi — έχει μήκος περίπου 9 μέτρα (30 πόδια), τυλίγεται γύρω από το σώμα και δένεται κόμπο στην πλάτη. Στους επαγγελματικούς αγώνες, οι sekitori (παλαιστές ανώτερης κατάταξης) φορούν πολύχρωμες μεταξωτές εκδοχές, ενώ οι κατώτερες βαθμίδες φορούν μαύρο βαμβάκι· το πιάσιμο του mawashi του αντιπάλου είναι κεντρικό στοιχείο σε πολλές νικηφόρες τεχνικές.
Πώς τελειώνει στην πραγματικότητα μια περιήγηση
Ένας παλαιστής χάνει με έναν από δύο τρόπους: είτε βγαίνοντας αναγκαστικά έξω από το κυκλικό dohyo, είτε αγγίζοντας το έδαφος μέσα στο ρινγκ με οποιοδήποτε μέρος του σώματος εκτός από τα πέλματα των ποδιών. Όλα τα υπόλοιπα — τα σπρωξίματα, οι ρίψεις, η δουλειά στη ζώνη — υπηρετούν έναν και μόνο σκοπό: να συμβεί ένα από αυτά τα δύο πρώτα στον αντίπαλό σου.
Kimarite: 82 ways to win
Η Ιαπωνική Ένωση Σούμο αναγνωρίζει επί του παρόντος 82 kimarite, ή αλλιώς νικηφόρες τεχνικές, που χωρίζονται ευρέως σε yotsu-zumo (αρπάζοντας το mawashi) και oshi-zumo (σπρώχνοντας ή ωθώντας χωρίς σταθερή λαβή). Δεν θα χρειαστεί να γνωρίζετε και τις 82 για να απολαύσετε το θέαμα — οι επιδείξεις είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε οι λίγες συνηθισμένες τεχνικές να αναγνωρίζονται με μια ματιά.
Καλλιτέχνες, όχι ιεραρχημένοι παλαιστές σούμο
Αξίζει να ξεκαθαρίσουμε ποιους παρακολουθείτε: οι παλαιστές σε αυτή την παράσταση είναι πρώην επαγγελματίες παλαιστές που εκτελούν επιδείξεις, όχι εν ενεργεία rikishi που αγωνίζονται για κατάταξη στο σύστημα τουρνουά της Ιαπωνικής Ένωσης Σούμο. Οι τεχνικές και οι κανόνες είναι οι αυθεντικοί. Το ρινγκ είναι διαφορετικό: είναι ένα ρινγκ με στρώμα, κατασκευασμένο σε επαγγελματικές διαστάσεις αντί για τον πήλινο κύκλο ενός τουρνουά, και τίποτα εδώ δεν επηρεάζει την κατάταξη οποιουδήποτε στα τουρνουά.
Πού παίζουν ρόλο οι κατατάξεις
Το επαγγελματικό σούμο λειτουργεί με μια κλίμακα ιεραρχίας, από τις κατώτερες κατηγορίες έως τις δύο ανώτατες βαθμίδες, ozeki και yokozuna, που καθορίζονται από τα αποτελέσματα στα έξι ετήσια τουρνουά honbasho — ανάμεσά τους και το Haru Basho της Οσάκας κάθε Μάρτιο. Το πρόγραμμα καλύπτει την ιστορία, την κουλτούρα, τους κανόνες και την εθιμοτυπία του σούμο παρά το σύστημα κατάταξης, οπότε αν η ιεραρχία σας κεντρίζει το ενδιαφέρον, αξίζει λίγο διάβασμα πριν ή μετά την επίσκεψή σας.
Η οροφή και τα τέσσερα κρόσσια της, αν τα δείτε κάπου αλλού
Σε ένα τουρνουά honbasho, το dohyo βρίσκεται κάτω από μια κρεμαστή οροφή με τέσσερα μεγάλα χρωματιστά κρόσσια να κρέμονται από τις γωνίες της — πράσινο για την ανατολή και την άνοιξη, κόκκινο για τον νότο και το καλοκαίρι, λευκό για τη δύση και το φθινόπωρο, μαύρο για τον βορρά και τον χειμώνα — καθένα αντιπροσωπεύει ένα προστατευτικό πνεύμα της ιαπωνικής κοσμολογίας. Είναι ένα εντυπωσιακό κομμάτι παραδοσιακής σκηνογραφίας που αξίζει να γνωρίζετε, ακόμη κι αν ένα μικρότερο dohyo αίθουσας ψυχαγωγίας σαν αυτό δεν είναι κατασκευασμένο με τις ίδιες προδιαγραφές τουρνουά.
Γιατί οι κανόνες έχουν μεγαλύτερη σημασία απ' ό,τι φαίνεται
Μια αναμέτρηση σούμο συχνά τελειώνει σε λίγα δευτερόλεπτα, κάτι που μπορεί να κάνει το άθλημα να φαίνεται απλό από τις κερκίδες — δύο μεγαλόσωμοι άνδρες συγκρούονται και ένας πέφτει. Γνωρίζοντας το shikiri-sen, το αλάτι και τη στενή λίστα των τρόπων με τους οποίους χάνει κανείς πραγματικά, αλλάζει αυτό που παρακολουθείτε: αρχίζετε να προσέχετε την κίνηση των ποδιών κοντά στο tawara, τις αλλαγές λαβής στη μέση της αναμέτρησης και τη στιγμή που ο παλαιστής δεσμεύει το βάρος του, αντί μόνο τη σύγκρουση και το αποτέλεσμα.