Οι κανόνες, εξηγημένοι
Κανόνες σούμο για αρχάριους: το ρινγκ, το αλάτι και πώς κερδίζεται πραγματικά ένας αγώνας
Από τι είναι φτιαγμένο το ντόχιο, τι σημαίνει η ρίψη αλατιού, και πώς τα κιμαρίτε — οι νικηφόρες τεχνικές του σούμο — κρίνουν έναν αγώνα που συχνά τελειώνει σε δευτερόλεπτα.
Δείτε εισιτήρια για το σόου σούμο στην Οσάκα στο GetYourGuide ↗Βασικά του σούμο
| Όρος | Τι είναι |
|---|---|
| Ντόχιο | Το ρινγκ: ένας ανυψωμένος πήλινος κύκλος διαμέτρου 4,55μ., περιτριγυρισμένος από δεμάτια άχυρου |
| Σικίρι-σεν | Οι δύο γραμμές εκκίνησης πίσω από τις οποίες σκύβουν οι παλαιστές πριν την εφόρμηση |
| Σιο-μάκι | Το αλάτι που ρίχνει ο παλαιστής στο ρινγκ, ένα τελετουργικό εξαγνισμού |
| Μαουάσι | Η ζώνη, μήκους περίπου 9 μέτρων, δεμένη πίσω |
| Κιμαρίτε | Οι 82 νικηφόρες τεχνικές που αναγνωρίζει το διοικητικό όργανο του σούμο |
Το ντόχιο: μικρότερο απ' όσο φαίνεται στην οθόνη
Το ίδιο το ρινγκ είναι μια ανυψωμένη πλατφόρμα με έναν κύκλο 15 σάκου — 4,55 μέτρα, περίπου 14,9 πόδια — σε διάμετρο, σημειωμένο με δεμάτια άχυρου ρυζιού που ονομάζονται ταβάρα και συντηρούμενο από επιμελητές του ρινγκ γνωστούς ως γιομπιντάσι. Είναι πιο στενός χώρος απ' όσο δείχνει η τηλεόραση, κάτι που εν μέρει εξηγεί γιατί οι αγώνες είναι τόσο γρήγοροι: υπάρχει ελάχιστος χώρος για υποχώρηση.
Οι δύο γραμμές με τις οποίες ξεκινά κάθε αγώνας
Πριν ξεκινήσει ένας αγώνας, και οι δύο παλαιστές σκύβουν πίσω από ένα ζεύγος κοντών γραμμών που ονομάζονται σικίρι-σεν και ορμούν μαζί σε μια συγχρονισμένη εκκίνηση γνωστή ως τάτσι-άι. Τίποτα δεν συμβαίνει μέχρι να είναι έτοιμοι και οι δύο παλαιστές — η ίδια η στιγμή, όχι μια σφυρίχτρα ή ένα καμπανάκι, αποφασίζει πότε ξεκινά ο αγώνας.
Γιατί οι παλαιστές ρίχνουν αλάτι
Η ρίψη αλατιού που θα δείτε πριν από έναν αγώνα — σιο-μάκι — είναι ένας σιντοϊστικός εξαγνισμός του ρινγκ, όχι μέρος του ίδιου του αγώνα. Είναι ένα από τα πιο ξεκάθαρα οπτικά σημάδια ότι το σούμο κουβαλά πραγματικό τελετουργικό βάρος παράλληλα με το αθλητικό στοιχείο, και είναι κάτι που ο παρουσιαστής του σόου εξηγεί με απλά λόγια αντί να το αφήνει ως ανεξήγητο τελετουργικό.
Το μαουάσι, και σε τι χρησιμεύει
Η ζώνη που φορά ένας παλαιστής — το μαουάσι — έχει μήκος περίπου 9 μέτρα (30 πόδια), τυλιγμένη γύρω από το σώμα και δεμένη πίσω. Στον επαγγελματικό αγωνισμό, οι σεκιτόρι (παλαιστές ανώτερης κατηγορίας) φορούν έγχρωμες μεταξωτές εκδοχές ενώ οι χαμηλότερες κατηγορίες φορούν μαύρες βαμβακερές· το να πιάσεις το μαουάσι του αντιπάλου είναι κεντρικό σε πολλές νικηφόρες τεχνικές.
Πώς τελειώνει πραγματικά ένας αγώνας
Ένας παλαιστής χάνει με έναν από δύο τρόπους: είτε βγαίνει βίαια εκτός του κυκλικού ντόχιο, είτε αγγίζει το έδαφος μέσα στο ρινγκ με οποιοδήποτε μέρος του σώματος εκτός από τα πέλματα των ποδιών. Όλα τα υπόλοιπα — οι σπρωξιές, οι ρίψεις, η δουλειά στη ζώνη — υπηρετούν τον στόχο να συμβεί ένα από αυτά τα δύο στον αντίπαλο πρώτο.
Κιμαρίτε: 82 τρόποι για να νικήσεις
Η Ιαπωνική Ένωση Σούμο αναγνωρίζει σήμερα 82 κιμαρίτε, ή νικηφόρες τεχνικές, που χωρίζονται γενικά σε γιότσου-ζούμο (πιάσιμο του μαουάσι) και όσι-ζούμο (σπρωξιές ή ώθηση χωρίς σταθερό πιάσιμο). Δεν χρειάζεται να ξέρετε και τις 82 για να απολαύσετε το σόου — οι επιδεικτικοί αγώνες είναι φτιαγμένοι έτσι ώστε οι λίγες πιο κοινές να αναγνωρίζονται εύκολα με το μάτι.
Ερμηνευτές, όχι κατατεταγμένοι ρικίσι
Αξίζει να είναι σαφές ποιον παρακολουθείτε: οι παλαιστές σε αυτό το σόου είναι πρώην επαγγελματίες παλαιστές που παρουσιάζουν επιδείξεις, όχι εν ενεργεία ρικίσι που αγωνίζονται για κατάταξη μέσα στο σύστημα τουρνουά της Ιαπωνικής Ένωσης Σούμο. Οι τεχνικές, το ρινγκ και οι κανόνες είναι όλα αυθεντικά — αυτό που διαφέρει είναι ότι τίποτα εδώ δεν επηρεάζει την κατάταξη κανενός σε τουρνουά, κάτι που είναι ακριβώς αυτό που επιτρέπει στο σόου να παίζεται σχεδόν κάθε βράδυ αντί μόνο κατά τις εβδομάδες τουρνουά.
Πού μπαίνουν οι κατατάξεις σε αυτή την ιστορία
Το επαγγελματικό σούμο βασίζεται σε μια κλίμακα κατάταξης από τις εισαγωγικές κατηγορίες μέχρι τις δύο ανώτερες βαθμίδες, οζέκι και γιοκοζούνα, που καθορίζονται από τα αποτελέσματα στα έξι ετήσια τουρνουά χονμπασό — συμπεριλαμβανομένου του δικού της Χάρου Μπασό της Οσάκα κάθε Μάρτιο. Οι εξηγήσεις του παρουσιαστή σε αυτό το σόου επικεντρώνονται στο ρινγκ και τους κανόνες και όχι στο σύστημα κατάταξης, οπότε αν η ίδια η κλίμακα σάς ενδιαφέρει, αξίζει λίγο διάβασμα πριν ή μετά τη βραδιά σας αντί να περιμένετε εμβάθυνση επί σκηνής.
Η στέγη και οι τέσσερις φούντες της, αν τις δείτε κάπου αλλού
Σε ένα τουρνουά χονμπασό, το ντόχιο βρίσκεται κάτω από μια κρεμαστή στέγη με τέσσερις μεγάλες έγχρωμες φούντες να κρέμονται από τις γωνίες της — πράσινη για την ανατολή και την άνοιξη, κόκκινη για τον νότο και το καλοκαίρι, λευκή για τη δύση και το φθινόπωρο, μαύρη για τον βορρά και τον χειμώνα — καθεμία εκπροσωπώντας ένα προστατευτικό πνεύμα από την ιαπωνική κοσμολογία. Είναι ένα εντυπωσιακό κομμάτι παραδοσιακής σκηνογραφίας που αξίζει να ξέρετε, ακόμη κι αν ένα μικρότερο ντόχιο αίθουσας ψυχαγωγίας, όπως αυτό, δεν είναι χτισμένο στις προδιαγραφές ενός τουρνουά.
Γιατί οι κανόνες έχουν μεγαλύτερη σημασία απ' όσο φαίνεται
Ένας αγώνας σούμο συχνά τελειώνει σε λίγα δευτερόλεπτα, κάτι που μπορεί να κάνει το άθλημα να φαίνεται απλό από τις κερκίδες — δύο μεγαλόσωμοι άντρες συγκρούονται και ο ένας πέφτει. Το να γνωρίζετε τη σικίρι-σεν, το αλάτι, και τη στενή λίστα τρόπων για να χάσεις πραγματικά αλλάζει αυτό που παρακολουθείτε: αρχίζετε να προσέχετε το πάτημα κοντά στα ταβάρα, τις αλλαγές λαβής μέσα στον αγώνα, και τη στιγμή που ένας παλαιστής δεσμεύει το βάρος του, αντί μόνο τη σύγκρουση και το αποτέλεσμα.